top of page

Hijgend hert

3 dagen geleden
2 minuten om te lezen

                                         


Pafferige, grijze wolken, waar ze ook maar kijkt. Ze zet de pas erin om warm te worden. Net als iedere woensdagmiddag bezoekt Alice haar moeder in het verzorgingshuis. Ze maakt geen afweging meer, het staat vast, ze moet gewoon.Boven de hoofdingang in die klassieke zwierige letters “Leliehof”.

Terwijl ze naar de lift loopt, trekt ze haar sjaal los, legt hem op haar tas. Mama woont op de derde verdieping, soms durft ze het aan om de trap te nemen, nu niet.


‘Alice, dag kind, wat zit je te hijgen!?’Ze neigt omlaag om de oude vrouw in de rolstoel een kus te geven. ‘Ik heb snel gelopen om warm te blijven, de herfst is echt begonnen, Mam. Brrrr..!’‘Och..! Zeg, heb je het hert ook gezien?’ roept ze opgewekt jubelend ‘Hij  stoof hier voorlangs, zomaar door de Kerklaan! Volgens mij was ‘ie doodsbang.’Alice rolt met haar ogen. Is dit weer zo’n bevlieging?! Zonder te reageren loopt ze naar het keukenblok en vult de waterkoker. Zal wel een hond zijn geweest…‘Ik zet even thee, Mam. Wil je Earl Grey?’Ze giet het water in de theepot en spoelt voor de zekerheid de groezelige kopjes even om.‘Heb je nog koekjes of zo?’

Haar moeder zit inmiddels bij het raam. Zich omhoog drukkend aan de armleuningen van de rolstoel tuurt ze naar buiten.‘Nou loopt ‘ie op het winkelplein!’ roept ze opgewonden ‘Hij gaat denk ik naar de groenteboer…!! Kijk hoe die mensen achteruit deinzen! Ha ha!’

Het lijkt wel een wedstrijdverslag, denkt Alice. En ook ongewoon dat ze zo moet grinniken. Misschien moet ze dat straks melden bij de verzorging..!?

Ze geeft Moeder haar thee en een kaakje. Haalt het schone wasgoed uit de tas en verdeelt het over de planken in de slaapkamerkast. Ze is er trots op dat ze zulke nette stapeltjes kan maken. ‘Die thee smaakt vreemd, naar rook en sigaretten! En dat kaakje is keihard!’ hoort ze vanuit de woonkamer klagen. Zo kent ze haar moeder weer. ‘Wil je dan een glaasje sinaasappellimonade, Mam?’‘Ja, schat, én een plakje cake van beneden uit het restaurant.’ Wat kijkt ze nu zoet.

 

‘Aan de balie rekent ze de cake af. Er zijn minder tafels bezet dan normaal, valt haar op. Als ze rondkijkt ziet ze een hele groep mensen bij het raam staan. Wel apart, beseft ze. Maar ze loopt door, de cake in een bruin papieren tasje. Als ze de lift instapt meent ze opgewonden geroep en gegil te horen. Gelukkig zoeft de deur vlot dicht.‘Ooo, Alice, je hebt wat gemist! De groenteboer heeft het hert weggejaagd! Hij kwam luid roepend de zaak uit, zwaaiend met een komkommer. Het arme dier vloog bijna onder de bus. Helemaal in paniek. Zo zielig! En zonet kwam hij deze kant weer op. Ik weet niet precies wat er gebeurde, maar de dierenambulance reed net naar de hoofdingang.’

‘Goh!’ kan Alice nog uitbrengen. Ze zucht terwijl ze de cake op schoteltjes legt. De drukte hier kan ze er haast niet bij hebben.


Jean Wartena, november 2026


LET OP!

Ook zin om een verhaal te schrijven bij onze groep? Kom een ochtend ‘op proef‘ meedoen!

SVP wel eerst even bellen/appen met Saakje (06 42465254) of Jean (06 15830825).

Opmerkingen


© 2020  Geboekt in Haren.   Ontwerp: Jeannette Ensing Groningen  Foto's achtergrond: Bob de Vries @ 2020

bottom of page